ياد دارم يک غروب سرد سرد
مي گذشت از توي کوچه دوره گرد.
«دوره گردم کهنه قالي ميخرم
کاسه و ظرف سفالي ميخرم
دست دوم جنس عالي ميخرم
گر نداري کوزه خالي ميخرم»
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهي زد و بغضش شکست.
«اول سال است؛ نان در سفره نيست
اي خدا شکرت ولي اين زندگيست؟»
بوي نان تازه هوش از ما ربود
اتفاقا مادرم هم روزه بود
صورتش ديدم که لک برداشته
دست خوش رنگش ترک برداشته
سوختم ديدم که بابا پير بود
بدتر از آن خواهرم دلگير بود
مشکل ما درد نان تنها نبود
شايد آن لحظه خدا با ما نبود
باز آواز درشت دوره گرد
رشته ي انديشه ام را پاره کرد
«دوره گردم کهنه قالي ميخرم
کاسه و ظرف سفالي ميخرم
دست دوم جنس عالي ميخرم
گر نداري کوزه خالي ميخرم»
خواهرم بي روسري بيرون دويد.
آي آقا ! سفره خالي مي خريد . . . .؟ ! ؟
نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن

«دوست داشتن از عشق برتر است... عشق جوششي يك جانبه است. به معشوق نمي انديشد كه كيست؟ اما دوست داشتن در روشنايي ريشه مي بندد و در زير نور، سبز مي شود و رشد مي كند و از اين رو است كه همواره پس از آشنايي پديد مي آيد... عشق در دريا غرق شدن است و دوست داشتن در دريا شنا كردن. عشق بينايي را مي گيرد و دوست داشتن مي دهد. عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن. عشق غذا خوردن يک گرسنه است و دوست داشتن "همزبانی در سرزمين بيگانه يافتن"...»
منتظر رد پای شما دوستان عزیز هستم.
فهرست اصلی
بهترین دوستان من
آثار بجا مانده از يك عاشق
طراح قالب
POWERED BY